Kersverse blogger bij Scouters: New kid on the blog

13 mei 2022 - Door: Redactie Scouters
Jacob Mulder

Geschreven door Jacob Mulder

Melkwegstelsel, NGC 4100.

This sparkling spiral galaxy looks almost stretched across the sky in this new image from the NASA/ESA Hubble Space Telescope. Known as NGC 4100, the galaxy boasts a neat spiral structure and swirling arms speckled with the bright blue hue of newly formed stars. Like so many of the stunning images of galaxies we enjoy today, this image was captured by Hubble’s Advanced Camera for Surveys (ACS). This remarkable instrument was installed in 2002, and, with some servicing over the years by intrepid astronauts, is still going strong. You can access many of the stunning images captured by the ACS here, featuring objects from out-of-this-world spiral galaxies to dark, imposing nebulae, bizarre cosmic phenomena, and sparkling clusters made up of thousands upon thousands of stars.

Melkwegstelsel, NGC 4100. Hubble Space Telescope maakte deze foto. Zo’n ‘galaxy’ bevat zo’n 100 miljard sterren (onze zon is een ster). Een mooi detail; ondanks dat zo’n stelsel miljarden jaren oud is, vindt er toch nog steeds op veel plekken vernieuwing plaats – de blauwe vlekjes zijn gebieden waar veel nieuwe sterren worden geboren. Hoe donker en koud het in de ruimte ook is, het heelal blijft altijd optimistisch.

Oops, dat valt tegen, dat ‘kid’. Je bent 55 jaar en opa: act your age! Dat ‘new’ klopt wel, hier, bij Scouters. Een nieuwe blogger dus. De naam Jacob Mulder en ik ben ICT Security & Enterprise Architect. Mijn leven lijkt altijd net ff anders. Ik ben IT’er, heb een paar vrijwilligersbanen, lig-zit in een elektrische ligrolstoel. Studeerde sterrenkunde (en ICT) in Groningen, maar ik heb geen telescoop. Ik was 15 jaar trekker van een djembé-groep en 3 jaar van een didgeridoo groep, maar ik kan geen noot lezen. En daarom bedacht ik voor die djembé een eigen notenschrift. Ik vind dat notenschrift namelijk nogal onlogisch en voor djembéspelen veel te complex. Dat moest duidelijker en efficiënter en dus beter vond ik. Of in elk geval anders. Zo niet, dan toch.

 

Die mindset kwam goed van pas toen ik in 2016 kwam te liggen. Scoliose gone bad. Ik liep al zo’n 10 jaar slecht, rechtop zitten en autorijden was een uitdaging, en toen zei m’n lichaam via een hernia: ff rustig ja! Als in: anderhalf jaar op een bed in de kamer. Als ik rechtop ga zitten of staan, dan drukt de zwaartekracht de zenuwen naar m’n benen plat. Komt door een S-bocht plus draaiing in m’n ruggengraat. Te snel gegroeid toen ik 11 was. Toen ik 14 was wilden ze me in ’n rolstoel hebben. Dat leek me geen goed plan. Dat kan anders, vond ik.  “Er is vast iets ergens een nieuwe uitvinding, die jullie wetenschappelijk op mij kunnen uitproberen.” Ik ben altijd al dwars geweest. En nu, veel, veel later (ja ja, opa!) doet mijn rug dwars. Dus alsnog een rolstoel. Maar ik heb het wel lekker 40 jaar kunnen uitstellen. Hoewel, achteraf had ik best een paar jaar eerder naar zo’n ligrolstoel kunnen kijken. Had veel pijn en frustratie gescheeld. Frustratie, dat je lichaam je in de steek laat. Ik ben nooit een sporter geweest en doe altijd alles met m’n hoofd. En toen zei m’n lichaam: hoezo, wie is hier de baas? Als ICT’er had ik dat kunnen weten: het lichaam levert de input/output van het hoofd. Mompeldemompeldemompel.

 

Toevallig werkte ik al zo’n 10 jaar in de ICT van de zorg. Dus ik wist dat er medisch enorm veel mogelijk is en dat er voor elke situatie een hulpmiddel te vinden of te maken is. En ik ben belachelijk optimistisch, dat scheelt ook. Ik heb toen mijn complete medische geschiedenis op een van mijn websites gezet (inclusief alle Röntgenfoto’s en MRIs en zo) en heb mijn internationale netwerk aangesproken: kijk hier eens naar en verzin een list! We hebben toen de meest wilde dingen bedacht en uitgeprobeerd. Bijvoorbeeld een exoskelet: prachtig, technisch indrukwekkend, maar heft de zwaartekracht niet op. Of drijven op luchtdruk, zoals een Hovercraft: niet echt praktisch en het lawaai is irritant. En het het achtste prototype van de Anti-zwaartekracht-stoel-met korset-met-haak-op-de-rug met optil-hefboom-hang-constructie zag er niet alleen zeer indrukwekkend uit (www.Jacobs.Space/autostoel), hij werkte ook echt! Tenminste ….. gedurende 20 seconden. Toen bleek dat de constructie inademen vrijwel onmogelijk maakte. Detail natuurlijk, maar het gaf de burger wel moed. Want als dit kan, kan er meer. Gewoon nog exotischer denken, niet out-of-the-box of out-of-the-town maar out-of-the-earth. Astronomisch dus, the sky is no limit.

 

DE BEELDREDAKTIE / KEES VAN DE VEEN
T.B.V. CGI SAMEN #6

Na een jaar uitproberen van  alle mogelijke technische hulpmiddelen keek ik weer eens naar een foto van Stephen Hawking. Je weet wel, die Britse natuurkundige, kosmoloog en wiskundige in een rolstoel (ALS). Ik wilde er niet uitzien zoals hij. Aan mijn lijf geen rolstoel. Altijd gezegd. Maar toen ik na een jaar medisch en technisch idioot veel had uitgeprobeerd vond ik zijn stoel toch wel een mooi ding. Maar het moest wel beter. In elk geval anders. Mijn huidige rolstoel (een Degonda Turbo Twist T4) is een four-wheel drive, zodat ik er mee door ’t bos kan. En hij kan omhoog, zodat ze na afloop van een presentatie aan de statafels niet over me heen praten. Mijne is lekker beter. Want anders.

En nu dus bloggen voor Scouters. Elke vier weken wat anders, heerlijk. Over m’n exotische stoel, over m’n Star Trek auto, af en toe wat sterke verhalen, mijn uitdagingen en natuurlijk over de ruimte. Want the sky is no limit!

Reacties (2)

  • Door Helma Kiewiet op 18 mei 2022

    Beste Jacob, Mooi begin van je schrijven. Ik verheug me op je verhalen. Herkenbaar om steeds opnieuw verschillende dingen te proberen en dan toch omarmen van een hulpmiddel maar net met een twist. Beter, anders of makkelijker.

  • Door minjou lemette op 18 mei 2022

    Hallo, Ik ben docent aan de opleiding ergotherapie Rotterdam. Ik wil even de complimenten geven over het delen van dit prachtige verhaal, dit werkt voor mij inspirerend en ik denk ook voor onze studenten. Ik vraag me af in hoeverre u bereid zou zijn naar de opleiidng in Rotterdam te komen voor een inspiratie sessie- hoe wat etc dat weet ik nu nog niet. Vooral de sterke verhalen ben ik nieuwschierig naar geworden , Met vriendelijke groeten Minjou Lemette

Een reactie toevoegen

* Verplicht veld
** Verplicht veld, je e-mail adres wordt niet getoond op de site